Dolby Atmos یک فرمت صوتی فراگیر است که نسبت به صدای استریوی معمولی، جزئیات بیشتر و جلوههای فضایی دقیقتری ارائه میدهد. در آهنگهایی که با Dolby Atmos میکس شدهاند، تجربهای مبتنی بر صدای شیءمحور شکل میگیرد که صداها را در فضای اطراف، حتی در بالا و پایین شنونده، قرار میدهد. آثار مستر شده با Dolby Atmos تجربه شنیداری غنیای دارند و در عین حال حجم فایل نسبتاً پایینی حفظ میکنند؛ به همین دلیل برای سرویسهای استریم موسیقی مانند Apple Music، Amazon Music و Tidal جذاب هستند.
با این حال، تا زمانی که سرویسهای استریم امکان دانلود همزمان آهنگها بهصورت lossless و فضایی را فراهم نکنند، Dolby Atmos برای همه گزینه مناسبی نیست. اگر تجهیزات صوتی توانایی پخش صدای بدون افت کیفیت را داشته باشند یا از Dolby Atmos پشتیبانی نکنند، دانلود نسخههای فضایی میتواند حتی کیفیت شنیداری ضعیفتری ایجاد کند.
۱. Dolby Atmos فرمت lossless نیست
نسخهای از Dolby Atmos که برای استریم استفاده میشود، با Dolby Digital Plus رمزگذاری میشود که یک فرمت lossy است. تصور رایجی وجود دارد که Dolby Atmos یا بدون افت کیفیت است یا در کنار فرمتهای lossless کار میکند؛ بخشی از این سوءبرداشت به شیوه بازاریابی سرویسهای استریم بازمیگردد که Atmos و lossless را هر دو بهعنوان تجربههای پریمیوم معرفی میکنند.
اگرچه نسخه lossless از Dolby Atmos با رمزگذاری Dolby TrueHD امکانپذیر است، اما این کیفیت معمولاً به دیسکهای Blu-ray محدود میشود. بنابراین هنگام استفاده از Dolby Atmos در سرویسهای استریم، کیفیت فضایی بر کیفیت بدون افت اولویت داده میشود و بخشی از دادههای صوتی حذف میگردد. این موضوع برای کاربرانی که به شنیدن صدای در سطح کیفیت CD یا بالاتر اهمیت میدهند، میتواند ناامیدکننده باشد.
۲. Dolby Atmos از همه دستگاهها پشتیبانی نمیکند
زیبایی Dolby Atmos در این است که بهصورت دستی توسط هنرمند یا تهیهکننده طراحی میشود و صداها دقیقاً در جایگاهی که مدنظر بوده قرار میگیرند. اما همین ویژگی باعث میشود همه آهنگها نسخه Atmos نداشته باشند و بسیاری از آثار همچنان فقط بهصورت استریو در دسترس باشند.
از سوی دیگر، همه دستگاهها، هدفونها یا اسپیکرها از Dolby Atmos پشتیبانی نمیکنند. برای مثال، برخی گوشیها مانند سری Google Pixel از این فرمت پشتیبانی ندارند. هرچند Dolby Atmos میتواند از طریق پردازش باینورال روی هدفونها کار کند، اما اسپیکرها داستان متفاوتی دارند و در بسیاری از موارد، پخش به استریوی معمولی بازمیگردد. در چنین شرایطی، مزیت اصلی Atmos عملاً از بین میرود.
۳. باید بین Dolby Atmos و صدای lossless یکی را انتخاب کرد
یکی از بزرگترین مشکلات Dolby Atmos این است که امکان دانلود همزمان یک آهنگ بهصورت فضایی و lossless وجود ندارد. با فعالسازی Dolby Atmos در سرویسهای استریم، آهنگهای دانلودشده به Dolby Digital Plus تبدیل میشوند که فرمت lossy است. این موضوع میتواند به معنای کنارگذاشتن صدای Hi-Res Lossless به نفع کیفیت پایینتر باشد.
مشکل زمانی جدیتر میشود که فایلهای دانلودشده Dolby Atmos روی دستگاه یا اسپیکر ناسازگار پخش شوند؛ در این حالت، صدا به استریوی 256kbps AAC بازمیگردد که فاصله زیادی با کیفیت بدون افت دارد. برای کاربرانی که هزینه بیشتری برای اشتراکهای پریمیوم، DAC و هدفونهای باکیفیت پرداخت کردهاند، این نتیجه ناامیدکننده است. به همین دلیل، در صورت اهمیت کیفیت lossless، غیرفعالکردن دانلود Dolby Atmos گزینه منطقیتری خواهد بود.
چه کسانی باید از Dolby Atmos استفاده کنند؟
Dolby Atmos گزینهای عالی برای کاربرانی است که قصد استفاده از صدای lossless ندارند و به تجربه فضایی و فراگیر علاقهمندند. اگر دستگاه و تجهیزات صوتی بهطور کامل از این فرمت پشتیبانی کنند، Atmos میتواند تجربه شنیداری جذابی ایجاد کند.
در مقابل، افرادی که کیفیت بدون افت را در اولویت قرار میدهند، بهتر است Dolby Atmos را بهطور کامل غیرفعال کنند. انتخاب Atmos بهمعنای ترجیح صدای فضایی lossy بر استریوی lossless است و در بسیاری از سناریوها بدترین ترکیب ممکن را به همراه دارد.
