سلامت دیجیتال اندروید ابزار این سیستم برای مقابله با اعتیاد به گوشی است.
این قابلیت ممکن است برای بعضی افراد مفید باشد، اما میتواند مشکل را بدتر هم بکند. به جای اینکه عادات بد شما را از بین ببرد، اغلب آنها را با عادات جدید جایگزین میکند و اعداد و ویژگیهایی ارائه میدهد که حس کنترل میدهند، بدون اینکه رفتار شما واقعاً تغییر کند.
اعداد بیشتری برای وسواس ایجاد میکند
ابزار اصلی در Digital Wellbeing به شما اجازه میدهد محدودیت زمانی برای استفاده از هر برنامه تنظیم کنید، با این هدف که استفاده کلی شما از گوشی کاهش یابد. اما برای من، اغلب نتیجه برعکس است. این ابزار فقط تبدیل به یک برنامه دیگر برای پیگیری میشود. موضوع این نیست که گیمیفای شده باشد؛ جایزه یا اعلانهای مداوم ندارد، اما بههرحال توجه شما را جلب میکند.
این موضوع مخصوصاً در خود برنامه صادق است، اما در ویجت هم همین وضعیت دیده میشود؛ جایی که مدام یادآوری میکند چقدر زمان صرف گوشی کردهاید. بدتر اینکه اگر زیر حد هدف خود بمانید، ممکن است حس موفقیت کاذب پیدا کنید. این باعث میشود حتی بیشتر به بررسی آمار و عملکرد خود ادامه دهید و باز هم دلیلی دیگر برای برداشتن گوشی پیدا کنید.
محدودیتها یا خیلی پایین هستند یا خیلی بالا
یکی از مشکلات این است که تعیین محدودیت مناسب برای برنامهها دشوار است. اگر محدودیتها خیلی کم باشد، استفاده واقعی از برنامه را مختل میکند. اگر در حال مطالعه طولانی یا تماشای ویدئوی طولانی در یوتیوب باشید، آخرین چیزی که میخواهید، قطع شدن به خاطر محدودیت زمانی دلخواه است. اگر محدودیتها خیلی بالا باشند، عملاً بیفایدهاند.
در هر صورت، عبور از محدودیتها بسیار آسان است. هدف Digital Wellbeing این است که کمی مانع ایجاد کند تا شما دوباره در مورد باز کردن برنامه فکر کنید، اما در عمل این مانع آنقدر ضعیف است که تقریباً هیچ تاثیری ندارد. هنوز به میزان کمی خودکنترلی نیاز دارد، و وقتی یک یا دو بار از آن عبور کنید، این ضربهها به بخشی از فرآیند عادی شما تبدیل میشوند و به حافظه عضلانی شما میپیوندند.
Digital Wellbeing برنامهها را بهدرستی محدود نمیکند
این ابزار فقط روی زمان تمرکز دارد، در حالی که توجه ما بخش بزرگی از مشکل اعتیاد به گوشی است. Digital Wellbeing سعی میکند زمان کلی صرف شده در برنامه را کاهش دهد، اما هیچ کاری برای رفتارهای ذهنی و تقریباً هیپنوتیزمی مانند اسکرول و ضربه زدن مداوم که همه ما گرفتار آن میشویم، انجام نمیدهد.
Digital Wellbeing تعداد دفعات باز کردن برنامه را هم ثبت میکند، اما نمیتواند محدودیتی روی آن اعمال کند. امکانات زیادی برای بهبود آن وجود دارد: میتوان محدودیت تعداد دفعات استفاده از برنامه در روز یا محدودیت زمانی مشخص تنظیم کرد. اینگونه مانعها ممکن است واقعاً رفتار شما را تغییر دهند، نه اینکه فقط ابزار خام و کماثر باشند.
اثر آن فقط توهم است
برخی دیگر از ویژگیهای Digital Wellbeing سود ظاهری دارند. مثلاً حالت زمان خواب، صفحه گوشی را خاکستری میکند تا استفاده از آن کمتر جذاب شود. و واقعاً هم تا حدی مؤثر است، اما باز هم مانع نمیشود که شما ناخودآگاه گوشی را بردارید و ضربه بزنید.
همین موضوع برای حالت تمرکز هم صادق است. این حالت اعلانها را برای مدتی مسدود میکند، اما نمیتواند FOMO (ترس از جا ماندن خبرها) که اعلانها ایجاد میکنند را کنترل کند.
غیرفعال کردن اعلانهای برنامههای مزاحم شروع بهتری است تا فقط پیامهای مهم باقی بمانند. اما در نهایت، برای کاهش زمان استفاده از گوشی نیاز به چیزی فراتر از مسدودسازی مصنوعی دارید. بخش زیادی از استفاده ما از گوشی غریزی و تقریباً یک واکنش خودکار است، نه چیزی که با آگاهی کامل انجام میدهیم.
جایگزینهای Digital Wellbeing
راهحلهای شخص ثالث زیادی برای Digital Wellbeing وجود دارد. بسیاری از آنها دسترسیهای زیادی میخواهند و بعضی بر اساس اشتراک هستند. همه آنها اعلانهای بیشتری میدهند و حتی بعضی گیمیفای شدهاند، که کمی هدف اصلی را زیر سؤال میبرد.
بهترین موردی که من پیدا کردم، StayFree است. این برنامه یک دوره خنککننده دارد که پس از بستن برنامه، امکان باز کردن دوباره آن را برای مدتی مسدود میکند و کنترل دقیقی روی برنامههای شبکههای اجتماعی دارد، مثل مسدود کردن YouTube Shorts یا عملکرد جستجو در TikTok. همچنین اجازه میدهد محدودیت تعداد دفعات باز کردن یک برنامه در روز را تعیین کنید.
آنچه برای من مؤثرتر بوده، تغییر لانچر است. من از Olauncher استفاده میکنم، یک برنامه فوقالعاده مینیمالیستی که تجربه کاربری را کمی تغییر میدهد، اما واقعاً زمان استفاده از گوشی من را کاهش میدهد.
من ایده Digital Wellbeing را دوست دارم، اما همیشه حس میکردم که واقعاً اوضاع را بدتر میکند. میخواهم آگاهانه از گوشی استفاده کنم، نه اینکه وسواس پیدا کنم. ابزارهای آن خیلی آسان دور زده میشوند و حس کنترل را القا میکنند، در حالی که استفاده واقعی من از گوشی تفاوتی نکرده است. یک برنامه واقعاً مؤثر باید عادات شما را تغییر دهد، نه فقط آنها را مسدود کند.
