برخی قابلیتها در نگاه اول بهراحتی بهعنوان یک ترفند یا gimmick کنار گذاشته میشوند، اما با گذشت زمان منطق آنها روشنتر میشود. قابلیت «Personas» اپل یکی از همین موارد است؛ ویژگیای که سامسونگ و گوگل واقعاً باید آن را جدی بگیرند و تقلید کنند.
«پرسونا»های اپل؛ آواتارهای واقعگرایانه برای تماسهای ویدیویی
Personas اپل بازسازیهایی واقعگرایانه از چهره کاربر هستند؛ شبیه یک عکس متحرک که صحبت میکند. هنگام برقراری تماس ویدیویی، این پرسونا حالات چهره واقعی فرد را تقلید میکند.
این نوع قابلیتها، مانند تبدیل عکس به ویدیو در Google Photos، برای بسیاری از افراد در همان نگاه اول حس «دره وهمآلود» ایجاد میکنند؛ جایی که کوچکترین ناهماهنگی باعث حس ناخوشایند میشود. این موضوع در طراحی بازیهای ویدیویی هم دیده میشود؛ هرچند واقعگرایی بیش از حد جذاب به نظر میرسد، اما اغلب در حرکت نتیجهای معکوس دارد.
پرسوناها از جمله ویژگیهایی هستند که خیلی سریع به این مرز نزدیک میشوند. در ابتدا کنار گذاشته شدند، اما با بهبودهای مداوم، حالا مشخص است که اپل مسیر درستی را انتخاب کرده است.
آواتارهای سهبعدی کافی نیستند
هدستهای XR سامسونگ امکان تماس ویدیویی واقعی را ندارند، زیرا دوربین جلویی برای نمایش چهره وجود ندارد. حتی اتصال وبکم خارجی هم راهحل مناسبی نیست، چون دیدن فردی با هدست بزرگ تجربه خوشایندی ایجاد نمیکند. به همین دلیل سامسونگ از «Galaxy Avatar» استفاده میکند.
اما این آواتارهای سهبعدی بیشتر شبیه کاراکترهای بازی هستند؛ شبیه به آواتارهای Meta Quest که برای محیطهای بازی و دنیای مجازی طراحی شدهاند. این رویکرد برای سرگرمی مناسب است، اما برای استفاده عمومی، کاری یا آموزشی نه. شرکتها قرار نیست جلسات Zoom را به جهان متاورسی منتقل کنند و کلاسهای درس هم محیطی شبیه بازی واقعیت مجازی نمیخواهند.
نمایش واقعگرایانه، گام منطقی بعدی
برای کاربران حرفهای و دورکار، تماس ویدیویی بخش جداییناپذیر کار روزمره است. نبود راهکاری مناسب برای تماس ویدیویی در هدستهای XR باعث محدود شدن کاربرد آنها در ساعات کاری میشود.
خاموش کردن دوربین همیشه گزینه مناسبی نیست و آواتار سهبعدی نیز هرگز حس یک جلسه واقعی را منتقل نمیکند. حتی با گرافیک بسیار پیشرفته، چنین آواتاری باز هم شبیه شخصیت بازی به نظر میرسد.
در این میان، ایده «عکس متحرک و سخنگو» منطقیترین راهحل به نظر میرسد. از نظر اجتماعی، صحبت با عکس یک فرد یا استفاده از پسزمینه مجازی پذیرفته شده است. پرسوناهای واقعگرایانه میتوانند در همین حدِ «نه کاملاً واقعی اما قابل قبول» جای بگیرند.
وضعیت فعلی پرسوناها در Apple Vision Pro نشان میدهد که این ایده میتواند موفق باشد؛ حالا تنها چیزی که کم است، رقابت جدی از سوی سامسونگ و گوگل است.
محدود شدن چنین قابلیتی به یک محصول خاص منطقی نیست، بهویژه با ورود هدستها و عینکهای XR اندرویدی ارزانتر. نباید دنیایی شکل بگیرد که تفاوت اکوسیستمها از پیامرسانها به آواتارها منتقل شود و هزینه ورود به آن، بسیار بالاتر از یک گوشی هوشمند باشد.
در حال حاضر، گوشی هوشمند همچنان گزینه اصلی تماسهای ویدیویی است؛ هرچند استفاده از هدست XR سامسونگ برای مشاهده ارائهها و اسناد تجربهای عالی محسوب میشود. از نظر تماس ویدیویی، این هدست فعلاً نمونهای دیگر از «دو قدم رو به جلو و یک قدم به عقب» است.
