اپل در بهروزرسانی آیپدهای قدیمی عملکرد بسیار خوبی دارد. با این حال، صرف سازگاری یک آیپد با جدیدترین نسخه iPadOS به این معنا نیست که همه قابلیتهای آن نسخه در دسترس باشد. در ادامه، چهار قابلیتی معرفی میشود که در صورت استفاده از مدلهای قدیمیتر آیپد، در اختیار کاربران قرار نمیگیرند.
چرا همه آیپدهای سازگار، تمام قابلیتها را دریافت نمیکنند؟
حتی اگر یک آیپد قدیمی بتواند iPadOS 26 را اجرا کند، این موضوع تضمین نمیکند که تمام امکانات سیستمعامل فعال باشند. مدلهای قدیمی از سختافزارهای جدید و پیشرفتهای که برای اجرای برخی قابلیتها لازم است، برخوردار نیستند.
قابلیتهای جدید معمولاً به پردازنده قویتر، رم بیشتر و گاهی تراشههای اختصاصی نیاز دارند. با اضافه شدن ویژگیهای پیشرفتهتر و مبتنی بر هوش مصنوعی در هر بهروزرسانی، داشتن تراشههای جدیدتر مانند سری M یا نسلهای جدیدتر سری A ضروری میشود.
اگرچه برخی قابلیتهای حذفشده ممکن است در نگاه اول مهم به نظر نرسند، اما با گذشت زمان این کمبودها بیشتر میشوند و در نهایت ممکن است دستگاه بهطور کامل از دریافت نسخههای جدید سیستمعامل بازبماند.
۱. Apple Intelligence
قابلیت Apple Intelligence که در WWDC 2024 معرفی شد، فقط روی دستگاههایی با تراشههای جدید اجرا میشود. این قابلیت به آیپدهایی با پردازندههای سری M (M1 و بالاتر) یا A17 Pro و جدیدتر محدود است.
دلیل این محدودیت، نیاز به حداقل ۸ گیگابایت رم و یک موتور عصبی (NPU) قدرتمندتر است. Apple Intelligence بیشتر پردازشها را بهصورت محلی روی دستگاه انجام میدهد که هم سرعت بالاتری دارد و هم حریم خصوصی کاربران را بهتر حفظ میکند.
اجرای این پردازشها روی سختافزارهای قدیمی باعث افت عملکرد و تجربه کاربری ضعیف میشود. به همین دلیل، آیپدهایی که از تراشههای قدیمیتر استفاده میکنند، از این قابلیت پشتیبانی نمیکنند.
۲. Stage Manager با پشتیبانی کامل از نمایشگر خارجی
Stage Manager در ابتدا فقط برای آیپدهای مجهز به تراشههای سری M معرفی شد. بعدها این قابلیت به مدلهای بیشتری گسترش یافت و اکنون روی همه آیپدها در دسترس است، اما با یک تفاوت مهم.
تنها آیپدهای مجهز به تراشههای سری M میتوانند از Stage Manager بههمراه پشتیبانی واقعی از نمایشگر خارجی استفاده کنند. در آیپدهای قدیمیتر، اتصال به نمایشگر خارجی صرفاً بهصورت آینهای (Mirror) انجام میشود و فضای کاری جداگانهای ایجاد نمیشود.
این محدودیت به دلیل نیاز Stage Manager به معماری حافظه یکپارچه، قدرت گرافیکی بالا و حافظه ذخیرهسازی سریع است؛ ویژگیهایی که فقط در تراشههای سری M وجود دارد.
۳. قابلیت Apple Pencil Hover
قابلیت Apple Pencil Hover نخستینبار همراه با آیپد پرو مجهز به تراشه M2 معرفی شد. این ویژگی امکان پیشنمایش عملکرد قلم، مانند حرکت قلممو یا تعامل با رابط کاربری، را پیش از تماس با صفحهنمایش فراهم میکند.
اگرچه بیشتر مدلهای Apple Pencil از Hover پشتیبانی میکنند، اما فقط آیپدهایی با تراشه A17 Pro، M2 یا جدیدتر میتوانند از این قابلیت استفاده کنند. آیپدهای قدیمیتر، حتی با قلم سازگار، قادر به فعالسازی Hover نیستند.
علت این موضوع، نیاز به سختافزار نمایشگر و توان پردازشی بالاتری است که امکان تشخیص موقعیت قلم تا فاصله ۱۲ میلیمتری از صفحه و پردازش آنی اطلاعات سهبعدی را فراهم میکند.
۴. Spatial Scenes
یکی از قابلیتهای جدید iPadOS 26 امکان تبدیل تصاویر معمولی به صحنههای فضایی (Spatial Scenes) است. این ویژگی جلوهای سهبعدی به تصاویر میدهد که با حرکت دستگاه تغییر میکند و میتواند در اپ Photos یا صفحه قفل استفاده شود.
این قابلیت فقط روی آیپدهای مجهز به تراشههای سری M، آیپد مینی با A15 یا جدیدتر و آیپدهای پایه با A16 یا بالاتر فعال است. موتور عصبی این تراشهها توانایی تحلیل تصویر دوبعدی، جداسازی سوژه از پسزمینه و تولید نقشه عمق را دارد.
در تراشههای قدیمیتر، اجرای این فرآیندها روان و بدون لگ نیست؛ به همین دلیل پشتیبانی از Spatial Scenes به سختافزارهای جدید محدود شده است.
با پیشرفتهتر شدن قابلیتها، تراشههای قدیمی بهتدریج توانایی همراهی با فناوریهای جدید را از دست میدهند. این چرخه ادامهدار است و همانطور که امروز برخی آیپدها از امکانات جدید محروم هستند، دستگاههای امروزی نیز در آینده با همین محدودیت روبهرو خواهند شد.
